Nie marnuj jedzenia

Składniki:

Sposób przygotowania:

2 kg kapusty kiszonej przyprawić liśćmi laurowymi (najlepsze są świeżo ususzone z Madery), zielem angielskim, jałowcem, goździkami i skórką pomarańczową i dusić pomału w rondlu (broń Boże aluminiowym).

W drugim garnku zagotować z dodatkiem wody kapustę słodką (tyle, ile kiszonej), po zagotowaniu wodę odlać, a do garnka włożyć wieprzowinę (np. schab) oraz kości z dziczyzny, posolić i dusić.

Kiedy w obydwu garnkach płyny mocno odparują, a kapusta słodka i mięso są miękkie, można zawartość obydwu połączyć. Ja wkładam na dno garnka grubą skórę od słoniny, żeby zapobiec przypaleniu bigosu. Zagotowujemy i dodajemy kolejne składniki. 12 ogromnych kapeluszy prawdziwków - jeśli są świeże, czyli tegoroczne i naturalnie suszone, a nie spalone, można się obejść bez obgotowywania. 20 wydrylowanych polskich śliwek suszonych (czyli wędzonych). 12 dużych, uprzednio podpieczonych w piekarniku cebul w łupinach (mają tylko nadać bigosowi niepowtarzalny aromat, a po godzinie, gdy zrobią się bardzo miękkie, należy je z garnka wyjąć) oraz mięso.

Boczek, kawałek podgardla, dziczyznę (dzik, kaczka, sarnina) i kiełbasę (najlepsza nie za chuda, świeżo wędzona) obsmażamy na tłuszczu, równomiernie ze wszystkich stron i dodajemy (bez wytopionego tłuszczu) do kapusty.

Na końcu jabłka (1 kg szarej renety bez gniazd nasiennych, pokrojonej w kawałki) oraz wino - nawet 1 l mocno taninowego, młodego, czerwonego wina typu Merlot.

Przygotowanie dobrego bigosu zająć powinno co najmniej cztery dni. Najlepiej smakuje z chlebem pytlowym.